ISSN 0006-3967 Indeks 330973
Komitet redakcyjny:
Agnieszka Morawińska, Stanisław Mossakowski, Andrzej Rottermund, Piotr Skubiszewski
Zespół redakcyjny:
Stanisław Mossakowski (redaktor naczelny), Marta Boberska (sekretarz redakcji), Anna Kostrzyńska-Miłosz (redaktor), Peter Martyn (redaktor)
Adres redakcji:
"Biuletyn Historii Sztuki"
Instytut Sztuki PAN
ul. Długa 26/28
00-950 Warszawa
E-mail: marta.boberska@ispan.pl
Telefon: (22) 50-48-236
Fax: (22) 831-31-49
Kwartalnik poświęcony dziejom sztuki polskiej i obcej od średniowiecza po wiek XX. Artykuły w języku polskim opatrzone są obszernymi streszczeniami w języku angielskim. Artykuły autorów zagranicznych publikowane są w językach kongresowych. "BHS" zamieszcza recenzje ważnych wystaw i publikacji, omówienia konferencji naukowych, a także wspomnienia poświęcone zasłużonym historykom sztuki.
W 1982 jako nr 1-4, ukazał się specjalny zeszyt zawierający Wykaz zawartości pisma 1932-1981. Spis treści "Biuletynu" za piętnaście lat (1983-1998) opublikowano w 1999 roku w nr 1-2.
HISTORIA
"Biuletyn Historii Sztuki" ukazuje się od siedemdziesięciu pięciu lat i jest najstarszym polskim czasopismem naukowym poświęconym historii sztuki. Powstał w 1932 jako kwartalnik Zakładu Architektury Polskiej Politechniki Warszawskiej z inicjatywy Oskara Sosnowskiego, inspiratora prekursorskich studiów nad architekturą. Z Zakładem tym i z redakcją ówczesnego "Biuletynu Historii Sztuki i Kultury" był związani m.in. Witold Kieszkowski, Stanisław Lorentz, Juliusz Starzyński i Jerzy Szablowski Michał Walicki, Jan Zachwatowicz i Stanisław Herbst, którzy odegrali po wojnie wiodącą rolę w organizacji życia naukowego i badań nad sztuką.
Po latach przerwy wojennej czasopismo ukazywało się jako organ nowo utworzonego Państwowego Instytutu Historii Sztuki i Inwentaryzacji Zabytków oraz Zakładu Architektury Polskiej i Historii Sztuki PW. Cztery powojenne roczniki, za lata 1946-1949, były wydawane ze świadomością kontynuacji przedwojennego "Biuletynu" nie tylko w tytule, ale i w treści.
Datą przełomową był rok 1949, kiedy to instytut resortowy został zreorganizowany i zmienił nazwę na Państwowy Instytut Sztuki o charakterze interdyscyplinarnym. Przemianie uległ także kwartalnik, który od 1950 zaczął się ukazywać pod krótszym tytułem: "Biuletyn Historii Sztuki". Stał się pismem Państwowego Instytutu Sztuki oraz Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Kultury Materialnej. W 1951 roku redaktorem naczelnym BHS został Stanisław Lorentz, który piastował tę funkcję przez trzydzieści lat.
W 1982 roku redakcję naczelną objął na okres sześciu lat Stanisław Mossakowski, dyrektor Instytutu. Został też powołany nowy komitet redakcyjny z Janem Białostockim na czele.
W latach 1988-1996 redaktorem naczelnym BHS był Jerzy Kowalczyk. W związku ze zmienioną sytuacją geopolityczną i otwarciem wschodniej granicy, nową tematyką na łamach "Biuletynu" stała się sztuka na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Ożywione kontakty zaowocowały licznymi artykułami publikowanymi w "Biuletynie". Ukazało się kilka numerów monotematycznych poświęconych kulturze artystycznej na Rusi Koronnej i w Wielkim Księstwie Litewskim.
Funkcję redaktora naczelnego "Biuletynu Historii Sztuki" przejął w 1996 Piotr Paszkiewicz, wicedyrektor Instytutu. Zmieniona została szata graficzna BHS-u. Od 2002 redaktorem naczelnym ponownie jest Stanisław Mossakowski.