rocznik, nakład 250 egz., ISSN 0065-6526
Redaktor naczelna - mgr Anna Chojnacka
Zespół: mgr Barbara Berger, dr Joanna Krakowska, mgr Justyna Kozłowska (Pracownia Historii Szkolnictwa Teatralnego, Akademia Teatralna w Warszawie), dr Maria Napiontkowa, dr hab. Magdalena Raszewska (Wydział Nowych Mediów i Scenografii, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie)
Adres redakcji:
„Almanach Sceny Polskiej”
Instytut Sztuki PAN
ul. Długa 26/28
00-950 Warszawa,
skr. poczt. 994
E-mail: almanach@ispan.pl
tel.: (22) 50 48 227, (22) 50 48 263
fax: (22) 50 48 290
„Almanach Sceny Polskiej” jest wydawnictwem ciągłym o charakterze dokumentacyjnym. Każdy tom tego rocznika gromadzi i porządkuje informacje o życiu teatralnym w kraju i działalności polskich artystów w jednym sezonie. Materiał podzielony jest na trzy główne części: dokumentację, szkolnictwo i kronikę.
Dokumentacja obejmuje wszystkie zawodowe teatry muzyczne, dramatyczne i lalkowe istniejące w Polsce. Podane są ich adresy, telefony, skład dyrekcji i zespołów artystycznych, premiery (z tytułem oryginalnym, nazwiskiem tłumacza, reżysera, scenografa, choreografa, kompozytora, obsadą, datą premiery oraz liczbą spektakli i widzów), a także sztuki pozostające w repertuarze. „Almanach” odnotowuje też placówki działające na zasadzie impresaryjnej.
W części poświęconej szkolnictwu przedstawione są wyższe szkoły teatralne i studia działające przy teatrach. Znaleźć tam można skład władz uczelni, listy wykładowców i absolwentów, informacje o liczbie słuchaczy na poszczególnych latach oraz o reżyserskich i aktorskich spektaklach dyplomowych. Dział zamyka wykaz adeptów, którzy przystąpili do egzaminów eksternistycznych i uzyskali uprawnienia zawodowe.
Kronika rejestruje jubileusze teatrów i indywidualne – artystów, sesje naukowe, zjazdy, promocje książek, festiwale wystawy oraz przyznawane nagrody artystyczne. Zawiera również biogramy zmarłych w danym sezonie ludzi teatru – aktorów, reżyserów, scenografów, choreografów, kierowników literackich i badaczy teatru.
„Almanach” powstaje we współpracy z teatrami i szkołami teatralnymi. Redakcja korzysta też ze zbiorów Instytutu Sztuki (Pracowni Dokumentacji Teatru oraz katalogów i kartotek Słownika biograficznego artystów teatru) i Dokumentacji Teatralnej w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego.
HISTORIA
O dokumentacji działalności teatralnej w formie almanachów obejmujących jeden sezon myślano już w latach międzywojennych. W 1925 z inicjatywy Związku Artystów Scen Polskich w Warszawie powstał Polski Instytut Teatrologiczny. W jego planach znalazł się m.in. „Almanach” pod redakcją Władysława Zawistowskiego, ówczesnego redaktora „Sceny Polskiej”. Pomysł nie został zrealizowany. Po wojnie powrócił do niego Edward Csató, redaktor „Teatru”. W 1958 skompletował zespół. Pierwszy tom wydawnictwa, zawierający dokumentację sezonu 1959/60, ukazał się w 1961. Csato zredagował osiem tomów „Almanachu”. Następnie redaktorami naczelnymi byli: Jerzy Koenig (t. IX), Stanisław Marczak-Oborski (t. X) i Kazimierz Andrzej Wysiński (t. XI-XXVII). Od początku wydawnictwo związane było z Instytutem Sztuki, którego pracownicy stanowili i stanowią trzon zespołu redakcyjnego. Do 1989 „Almanach wydawał WAiF (t. I-XXVI). Tom XXVII (z dokumentacją sezonu 1985/86) ukazał się nakładem PWNu w 1993. Od 1993 Instytut Sztuki jest wydawcą „Almanachu”. Rocznik wychodzi pod redakcją Anny Chojnackiej.
W latach 1998-2001 w Instytucie Sztuki realizowany był projekt badawczy zatytułowany „Almanach Sceny Polskiej 1944-1959”, finansowany przez KBN. W efekcie powstała brakująca dokumentacja piętnastu powojennych sezonów teatralnych, od 1944/45 do 1959/59. jest ona dostępna w postaci wydruków komputerowych i CD m.in. w Warszawie w bibliotece Instytutu Sztuki i w Instytucie Teatralnym oraz w PWSFTViT w Łodzi.