Synchronizacja w sieci. Centra Sztuki Współczesnej Sorosa – cztery modele: Budapeszt, Kijów, Tallin, Warszawa
Karolina Łabowicz-Dymanus
Dysertacje doktorskie Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk pod red. Joanny M. Sosnowskiej, t. 8
Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2016
Monografia międzynarodowej fundacji Centrów Sztuki Współczesnej Sorosa działającej w krajach tzw. byłego bloku komunistycznego w latach 1992-1999. Autorka przeanalizowała metody i procesy „normalizacji” sztuki współczesnej z Europy Wschodniej i „synchronizacji” jej z Zachodem poprzez zastosowanie tzw. filantropii wymuszającej.






