Państwo rzeszowskie. Fundacje artystyczne książąt Lubomirskich w XVIII wieku

Wydawcy: Instytut Sztuki PAN, Wydawnictwo Attyka

Książka dotyczy działalności fundacyjnej rzeszowskiej linii Lubomirskich, zapoczątkowanej przez Hieronima Augustyna Lubomirskiego (1647–1706). Publikacja ta wpisuje się w rozwijający się dynamicznie nurt badań nad patronatem artystycznym magnaterii polskiej w XVIII wieku. Przeprowadzone badania umożliwiły prześledzenie rozwoju artystycznych fundacji podejmowanych przez Lubomirskich linii rzeszowskiej w XVIII wieku i przeanalizowanie panoramy przedsięwzięć w kontekście kreowania „państwa rzeszowskiego”. Autorka wyodrębniła cztery okresy różniące się między sobą liczbą, skalą i rozmachem, a także znaczeniem podejmowanych fundacji. Wiążą się one z kolejnymi przedstawicielami rodu, tj. Hieronimem Augustynem, Jerzym Ignacym oraz jego pierworodnym synem Teodorem Hieronimem. Wśród licznych fundacji artystycznych Lubomirskich najwięcej miejsca poświęcono fundacji na terenie miasta Rzeszowa, a przede wszystkim tamtejszemu zamkowi – głównej siedzibie Lubomirskich. Z kart książki wyłania się bogaty obraz działalności fundacyjnej Lubomirskich, na który składało się 12 budowli o funkcjach mieszkalnych. Dopełnieniem fundacji świeckich były fundacje sakralne, skoncentrowane na terenie rezydencjonalnego miasta Lubomirskich – Rzeszowa. W ostatnim rozdziale podjęto rozważania związane z wymową ideową omówionych dzieł, w których szczególnie eksponowane były treści związane z Lubomirskimi i odnoszące się do reprezentacyjności arystokratycznego, książęcego rodu, ich politycznych ambicji oraz bogactwa.