Oddział Sztuk Pięknych na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim (1816-1831). Początki akademickiego kształcenia artystycznego w Warszawie

Oddział Sztuk Pięknych wchodzący w skład Wydziału Nauk i Sztuk Pięknych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego (1816-1831) był pierwszą w Warszawie szkołą artystyczną na poziomie akademickim. Choć placówka ta istniała krótko, jej działalność odegrała istotną rolę jako pomost pomiędzy oświeceniowymi dążeniami czasów stanisławowskich a nowoczesną kulturą artystyczną Warszawy i kraju w XIX w. Jej profesorami byli m.in. Antoni Brodowski, Antoni Blank, Paweł Maliński, Zygmunt Vogel, a najsłynniejsi absolwenci to rzeźbiarze Jakub Tatarkiewicz, Konstanty Hegel, malarze Franciszek Pfanhauser, Rafał Hadziewicz. Książka – powstała przy obszernym wykorzystaniu źródeł – jest pierwszą monografią instytucji, której działalność zaprezentowano w szerokim kontekście europejskim i z odniesieniami do sytuacji politycznej konstytucyjnego Królestwa Polskiego. W publikacji przedstawiono programy nauczania i zasoby pomocy naukowych Oddziału Sztuk Pięknych, uzupełniono biografie wykładowców, poddano analizie formy architektoniczne siedziby (tzw. Pawilonu Sztuk Pięknych, ob. gmach Wydziału Historycznego UW), omówiono uniwersyteckie wystawy sztuk pięknych, zagadnienia stypendiów na studia za granicą i losy stypendystów. Ludzie, rzeczy, działania – tymi słowami autor określa trzy perspektywy i zakresy tematyczne książki.