Opowiadanie historii poprzez płyty. Dawne szkoły muzyczne, historiografia i przemysł fonograficzny

Każdy muzyczny album stanowi fragment większej opowieści na temat naszej wspólnej teraźniejszości i przeszłości. Okładki, tytuły czy wyselekcjonowany repertuar nie są przypadkowe – konstruują bogatą i wielowymiarową wizję historii. Niniejszy projekt zbada, w jaki sposób przemysł fonograficzny snuje opowieści o muzyce dawnej – europejskiej muzyce artystycznej powstałej przed 1750 rokiem. Skupi się na nagraniach dzieł trzech kluczowych tradycji muzycznych rozwijających się między 1450 a 1650 rokiem: szkół franko-flamandzkiej, weneckiej i niemieckiej. Projekt koncentruje się na sześciu słowach kluczowych: taksonomii (w jaki sposób tworzy się muzyczne klasyfikacje), geografii (znaczenie miejsca produkcji płyty), selekcji (co jest uwzględniane lub pomijane), ikonografii miejskiej (wykorzystanie najpopularniejszych turystycznych destynacji w projektach okładek), konfesji (jak religijne konotacje muzyki mogą być odzwierciedlane w albumach) oraz tożsamości (kulturowe znaczenie muzyki).